Zwanger fit of fit zwanger

Zwanger fit of fit zwanger

Floor Balk is een fanatieke hardloopster. In een reeks blogs omschrijft ze haar ervaringen met zwangerschap en hardlopen.

5 jaar geleden besloot ik het roer om te gooien. Ik moest en zou afvallen. Was niet gelukkig met mezelf en mijn spiegelbeeld. Ik ging fanatiek sporten en bewust eten. Het resultaat mocht er zijn: 16 kg lichter! En dat wilde ik graag zou houden dus ik bleef doen waar ik destijds mee begon en dat is tot op de dag van vandaag nog steeds gelukt!

Zwanger worden en sport

Ik was wel altijd heel bang voor 1 ding: een zwangerschap. Want dat mijn man en ik een kinderwens hadden stak ik zeker niet onder stoelen of banken, maar het moment dat te proberen was nog niet daar en ook de vraag: zouden dan al die kilo’s er net zo hard weer aan zitten? Niet dat dat nou het belangrijkste was want uiteindelijk draait het om het kindje, maar iedere vrouw zal het stiekem denken. Aankomen is een feit, maar ja... hoeveel?

Hardlopen en zwangerschap

 

In januari 2017 waren we zover om te kijken of we zwanger konden raken. Ik riep al jaren dat, áls ik zwanger mocht raken, ik dan wel fit wilde zijn en vanaf januari zette ik een tandje bij. Ik at nog iets gezonder en sportte net iets meer. Het voelde beter er zo in te stappen en mijn streefgewicht te behouden, dan zou het straks misschien wel mee vallen. En fit zijn zou goed zijn voor de vruchtbaarheid maar ook voor een eventuele bevalling. Dus.

Fit zijn tijdens de zwangerschap

Zo overtuigd als ik was van het feit dat ik fit wilde zijn als ik zwanger zou mogen raken, zo overtuigd was ik ook van het feit dat ik graag fit wilde blijven als ik eenmaal zwanger zou zijn. Ik zou dan, als ik zwanger mocht raken, zo’n ‘fitmom’ willen zijn. En bam! Kreeg ik daar even de deksel op de neus. Ik had helemaal niks te willen. Mijn lijf besloot namelijk dat er van fit zijn en blijven de eerste 14 weken geen sprake was. En in mijn hoofd werd ik ook steeds ongelukkiger door het niet-sporten ondanks de blijdschap van zwanger zijn. Sporten was mijn therapie, mijn uitlaatklep, mijn motor op moeilijke dagen en dat terwijl mijn hoofd nu besloot in deze moeilijke zware tijd, niet meer te gaan sporten. Daar ging het fit zwanger zijn. Maar deed het er toe? Nee, helemaal niet. Maar lastig was het wel.

 

In week 14 kreeg ik de dankbare woorden van de gynaecoloog dat we vertrouwen moesten hebben. Ik was immers al 14 weken zwanger en een oorzaak voor mijn fysieke ongemak waar ik niet meer sportte, zou niet gevonden worden. Sporten kon geen kwaad en dat laatste sloeg mijn brein op.

Het roer gaat om

Ik kocht de dag erna een positiebadpak (ja, echt!) en 3 dagen later lag ik in het zwembad, hijgend als een walrus op het droge, maar ik was geweest. En in week 15 pakte ik het krachttrainen (in eerste instantie samen met mijn fysiotherapeut) weer op. Tot op de dag van vandaag. Wel kwaaltjes hoor, rugpijntje en gebruikelijke vermoeidheid, maar ik sport! En de mate waarin is zéker niet wat ik gewend ben maar dat doet er zeker niet toe nu.

 

hardlopen en zwangerschap

 

Wat ik eigenlijk wil zeggen; in het leven heb je niks te willen, hooguit te wensen en te dromen. Je kunt vooraf voor jezelf bedenken hoe je het in welke situatie graag zou doen, maar als het moment daar is kan dat plan maar zo in duigen vallen. Weet wel dat je sterker bent dan je in eerste instantie denkt. En als sport wel tot de mogelijkheden behoort, vroeg of laat, je altijd een manier van bewegen zult en kunt vinden die bij je past voor die situatie. En lukt het niet, weet dan ook dat uiteindelijk je het doet voor je kindje en jij hopelijk daarna alsnog je sportweg weer zult vinden. Die kilo’s komen later wel, als jij en je kindje maar gezond zijn want ook dat is geen vanzelfsprekendheid in het leven. Dus doe wat je kunt, dat is al meer dan genoeg!

 

Lieve sportieve groet,

Floor

 

Runsupplies


We supply your run!

 

 

 

Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »